Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Love,Trust & Mistakes


Δεν ειχα καταλαβει οτι σταματησε ο Χρονος.
Δεν ειχα συνειδητοποιησει την απουσια του ρυθμικου του χτυπου...
Με ειχαν προειδοποιησει απειρες φορες στο Παρελθον,να μην εχω εκτεθειμενη την καρδια μου.
Πιστευα πως η Αγαπη μπορει να νικησει το Σκοταδι.
 Εκανα Λαθος....
Παρ'ολα αυτα,ποτε δεν σταματησα να πιστευω...
Περασα δια πυρως και σιδηρου,αλλα η Αγαπη ηταν απουσα.
Συνεχισα να ζω προσπαθοντας να βρω εναν φυσιολογικο ρυθμο στους παλμους μου,στο αεναο σφυροχτυπημα των κροταφων μου.
Η Αγαπη σημαινε τα παντα για 'μενα.
Οσο ειχα αποθεματα,ποτε μου δεν διστασα να τα μοιρασω....
Τουλαχιστον σ'εκεινους που εδειχναν αντισυμβατικοι...που πιστευα πως την χρειαζοντουσαν.
Σ'εκεινους που μια Ζωη κλαινε πανω στον ωμο του καθενα.Που σε κανουν να νομιζεις οτι περνανε δυσκολα.Οτι βιωνουν ενα Δραμα.Αλλα ολα αυτα ειναι "ναζακια" ανυπαρξιας...
Σκορπισα ολα τα αποθεματα της αγαπης μου σε αναξιους ανθρωπους.Σε παρασιτικους οργανισμους που νομιζαν πως ειχαν Ηθικη και Αξιες.
Μεγαλη μαλακια εκ μερους μου.Ασυγχωρητη!
Δεν φυλλαξα τιποτα για 'μενα...........Τιποτα......!!!!
Μονο εναν Κενο Σκοτεινο Χωρο μεσα μου.......



Ομως δεν μπορω να κλαψω...γιατι η θλιψη δεν με αγγιζει.
Δεν μπορω να χαμογελασω οπως συνηθιζα...γιατι παντα η Χαρα που νιωθω ειναι φευγαλεα σαν το βλεφαρισμα ενος ματιου.
Μονο η Οργη μενει...(τοσο δυνατο συναισθημα)
Κι'ομως,εξαϋλωνεται κι'αυτη οπως ο Χρονος...
Δι'οτι η Συγχωρεση ειναι σαν να τραβας τις κουρτινες και ν'αφηνεις το φως να εισχωρησει μεσα σ'ενα σκοτεινο χωρο.
(ακομα κι'εσυ που θα τις τραβηξεις,θα μισοκλεισεις τα ματια σου...)
Δεν θα μπορεσω να "κλειδωσω" την καρδια μου ποτε.
Αλλα εχω τουλαχιστον αρκετο εγωισμο για να γλειψω και να εξυγιανω τις πληγες μου...
Διχως να θελω να το αποδεκτω...και προσπαθοντας απελπισμενα να το απωθησω,καταλαβαινω οτι τα παντα ξεκινουν απο τον τροπο που σκεφτεσαι και λειτουργεις...
Δεν μου μενει τιποτα αλλο παρα ν'ανεβασω τις αμυνες μου...(δικο μου προβλημα)
Να καταφυγω στο ψεμα...(προκληση)
Να κοροϊδεψω τον ιδιο μου τον εαυτο...(συνηθεια)

Και θα το κανω....!!!!!!!(οπως παντα)
... και ειμαι ακομη ζωντανος!!!!(Οπότε μπορω να πηδηξω κι'εγω οποιον και οποια δεν σεβεται Εμενα.........)
...όπως θα επρεπε...

1 σχόλιο:

kakia_p είπε...

Οι άνθρωποι δεν αλλαζουν..
Αν καταφερεις να το κανεις αυτο που υπογραφεςι στο τελος,παντα ήσυν ικανος γι'αυτο..
απλά δε δοθηκαν οι καταλληλες συνθηκες να ευδοκημήσει η ικανοτητά σου..

Η Αγαπη είναι αφοσίωση...
Αφοσιωθηκες?..
Δοθηκες ως την τελευταια ίνα της Υπαρξης?...
Εξανλτησες τα αποθεματα?..

Μήπως κρατησες πολλά για σενα και μέσα από την ψευδαίσθηση της εγωιστικής πανοπλίας, νιωθεις οργή για τί ο άλλος τελικά δεν αρκεστηκε σε όσα ΘΕΛΗΣΕΣ να δωσεις?....

Πολλες οι παραμετροι...
Λίγα τα σχόλια..
Ελαχιστη η απολογία σου..

Δεν πειθομαι ότι δε φταις...

Το τελειωμα της ομολογίας και του απολογισμού σου δε με πειθει..

Οργή και δόντια βγαζει όποιος δεν αγαπησε ποτε...

Όποιος αγαπησε σιωπηλος καθεται κουλουριασμενος σε μια γωνια και κλαιει όχι για το δικό του ξοδεμα...
μα για το ότι είχε κι άλλα τόσα να δωσει μα δεν προλαβε...

Κλαις για τον λαθος λόγο..
αρα....
λαθος αγαπησες φιλε μου..

και όλα καταγραφονται στην Ιστορια..

Τα φιλιά μου.... ήρεμα συμεπρασματα μιας τυφλής επεξεργασίας...

Ερωτευμενο ειμαι...
και οι ερωτευμενοι είναι τυφλοί..

αγνόησέ με...